Szekla to metalowy łącznik końcowy, stosowany przede wszystkim w osprzęcie dźwigowym, transportowym oraz żeglarskim. Składa się z jarzma (ramiona), sworznia (śruby lub trzpienia) oraz elementu zamykającego (np. nakrętki lub zawleczki). W podstawowej wersji jarzmo ma kształt litery „U” lub „Ω” (omega), a sworzeń przechodzi poprzecznie przez otwór jarzma, zamykając łączenie.
Materiały wykonania obejmują stal węglową (zazwyczaj ocynkowaną), stal nierdzewną (często AISI 316) lub stale stopowe o podwyższonej wytrzymałości – wybór materiału zależy od warunków pracy (np. środowisko korozyjne) oraz wymagań normatywnych. W ofercie rynkowej dostępne są zarówno szekle proste ocynkowane, jak i nierdzewne wersje „U” oraz omega. Znajomość budowy oraz przeznaczenia pozwala dobrać właściwy typ pod kątem nośności i warunków eksploatacji.
Rodzaje szekli i ich zastosowania
W praktyce wyróżniamy kilka podstawowych typów szekli:
- Szekle typu „U” (proste): jarzmo w kształcie litery U, sworzeń w poziomie – stosowane, gdy obciążenie działa w jednej osi (linie proste).
- Szekle typu „Ω” (omega/lyrowe): jarzmo ma zaokrąglony, bardziej otwarty profil przypominający literę Omega – umożliwia większy luz roboczy, lepsze rozłożenie sił w zawiesiach wielocięgnowych.
- Szekle ze specjalnymi zabezpieczeniami: np. sworzeń z nakrętką i zawleczką, co zapobiega odkręcaniu się w warunkach wibracji lub dynamicznych.
Dobór typu zależy od kierunku i charakteru obciążenia, warunków środowiskowych (wilgoć, sól morska) oraz od wymagań normatywnych.
Dobór szekli pod kątem wytrzymałości
Przy wyborze szekli kluczowe są wartości takie jak WLL (Working Load Limit) – dopuszczalne obciążenie robocze. Producent musi podać także siłę niszczącą (breaking load). Na przykład szekla ocynkowana o średnicy 24/25 mm w ofercie sklepu Muntech24.pl posiada jasno określoną nośność. Wytrzymałość zależy od dwóch głównych czynników: klasy stali (jej wytrzymałości na rozciąganie) i geometrii (średnica, profil jarzma). Szekle transportowe certyfikowane do podnoszenia ładunków (zgodne z normą EN 13889 lub niemiecką DIN 82101) muszą mieć oznakowanie: producent, kod partii, WLL, materiał, znak CE. W warunkach pracy należy stosować szekle o WLL przynajmniej czterokrotnie większym niż najwyższe spodziewane obciążenie dynamiczne – w praktyce zaleca się współczynnik bezpieczeństwa 5:1 lub wyższy, szczególnie w dźwigach i przy podnoszeniu.
Szekle w praktycznych zastosowaniach transportowych i dźwigowych
W transporcie ładunków szekle są używane jako końcowe ogniwo zawiesia pasowego czy łańcuchowego – choćby gdy pas mocujący łączy się z hakiem lub łańcuchem. Dzięki konstrukcji typu „U” lub „Ω” akcesoria można łatwo montować i demontować. W budownictwie i dźwigach, gdzie zawiesia wielocięgnowe łączą się ze śrubami rzymskimi lub hakami, warto stosować szekle omega, by zminimalizować boczne siły. Dostępne są szekle proste ocynkowane (średnice od 5 mm do 28 mm) – idealne do lżejszych prac. W środowisku morskim lub w konstrukcjach narażonych na korozję warto wybierać szekle ze stali nierdzewnej – odporne na osady, sól i wilgoć. Szekle nierdzewne są preferowane w żeglarstwie, transporcie i instalacjach zewnętrznych.
Zasady bezpiecznego użytkowania
Przed użyciem należy wykonać kontrolę wizualną: sprawdzić, czy jarzmo nie jest odkształcone, czy sworzeń pracuje poprawnie, czy gwint nie jest uszkodzony i czy oznakowanie jest czytelne. Korozja, pęknięcia, nacięcia albo rozszerzony luz na sworzniu to sygnały do natychmiastowej wymiany.
Sworzeń należy dokręcać zgodnie z instrukcją producenta i unikać pracy szekli pod kątem większym niż zalecane (wymusza to siły boczne, co obniża wytrzymałość). W warunkach dynamicznych lub przy wibracjach warto stosować wersje z nakrętką zabezpieczoną zawleczką. W eksploatacji warto przeprowadzać też okresowe przeglądy.
FAQ
Z jakiego materiału wykonane są szekle?
Szekle standardowo wykonuje się z stali węglowej (często ocynkowanej dla ochrony przed korozją) oraz ze stali nierdzewnej (np. AISI 316) dla zastosowań w środowiskach agresywnych. Wybór materiału zależy od warunków pracy: stal nierdzewna oferuje lepszą odporność na korozję, zwłaszcza w żeglarstwie i transporcie morskim.
Jaką wytrzymałość ma szekla?
Wytrzymałość konkretnej szekli zależy od jej średnicy, materiału oraz klasy konstrukcji. Producent podaje wartość WLL (dopuszczalne obciążenie robocze) oraz siłę niszczącą (breaking load). W zastosowaniach profesjonalnych stosuje się współczynnik bezpieczeństwa wobec obciążenia znamionowego.
Co to jest siła niszcząca szekli?
Siła niszcząca to maksymalna siła, przy której element konstrukcyjny – w tym szekla – ulegnie trwałemu uszkodzeniu lub zerwaniu. Jest to wartość znacznie wyższa niż WLL i nie powinno się jej osiągać w normalnej eksploatacji. Producent musi ją podać jako część specyfikacji technicznej. Z uwagi na zmienne warunki pracy (drgania, naprężenia dynamiczne) korzystanie tylko z WLL nie zawsze wystarcza, dlatego znajomość siły niszczącej pomaga przy ocenie marginesu bezpieczeństwa.
Artykuł sponsorowany
